به ياد آرزوهايي كه مردند سكوتي ميكنم سنگين تر از فرياد

انسان هم ميتونه دايره باشه هم يه خط راست. انتخاب با خودت است. تا ابد دور خودت بچرخي يا تا بي نهايت ادامه بدي

طبيبان بر سر بالين مي گويند، كه امشب تا سحر اين عاشق ديوانه ميميرد، دلم درسينه مي سوزد، تو را ناديده مي ميرم، حديث آرزوهايم همه ناگفته مي ماند...

اون روز که من دوستش داشتم نبود حالا که اون منو دوست داره من نیستم...حالا میفهمم چرا اول قصه ها مینویسند یکی بود یکی نبود...

همیشه غم انگیزترین لحظات را عزیزان به ما هدیه می کنند...